اهمیت صدای محیط در گزارش های خبر ی

«صدای محیط (ambiance)صدایی است که با شنیدن آن احساس حضور  در همان محل را در تماشاگر به وجود می آورد.»(1)

رسانه های صوتی و تصویری برای گرد آوری اطلاعات رویدادها باید تلاش کنند وقایع را از ابعاد گوناگون مورد توجه قرار داده و خبر آنها را منعکس کنند.مخاطب هنگامی معنای صحیح یک رویداد را بخوبی درک خواهد کرد که تمام گیرنده های حسی و ادراکی او برای فهم خبر یا گزارش یک رویداد فعال شوند. درگیر شدن حس بینایی ، حس شنوایی و حافظه معنی در ذهن مخاطب بطور همزمان می توانند درک مناسبی از یک رویداد را برای مخاطب رقم زنند.

در محیط یک رویداد بطور یقین نماد های صدایی وجود دارند، زیرا سکوت نیز خود نمادی صدایی است  از اینرو بخشی از اطلاعات رویداد از طریق نمادهای صدایی به مخاطب منتقل و الزاما فقط از طریق گوش رمزگشایی می شوند و بیان آنها از طریق نوشتار یا تصویر نمی تواند معنای مورد نظر فرستنده را در گیرنده ایجاد کند.

«پرنده ای که نغمه سرایی می کند ، اسبی که چهار نعل می تازد،اتوموبیلی که روشن می شود وبه حرکت در می آید،قطاری که در حرکت است،رعدی که از آسمان به گوش میِ رسد،طفلی که گریه می کند ، افرادی که در جنگل روی برگهای خشک راه می روند و بسیاری صداهای دیگر ، همه و همه در محیط  وجود دارند و هنگامی که گوشه ای از همین محیط تصویر می شود صداهای طبیعی خود را نیز به دنبال خواهد داشت.»(2)

پخش تصویر بدون صدای یک صحنه هنگام رمزگشایی توسط مخاطب با دو حالت مواجه می شود حالت اول که مخاطب از قبل با ویژگی هایی چنین صحنه ای آشنا باشد که در این

حالت مخاطب خود صدارادر درون خود باز تولید میکند و آن را در درون خود می شنود مانند وضعیتی شکستن یک شیشه و نشان دادن تصویر بدون صدای آن از تلویزیون وحالت دوم اینکه مخاطب با چنین معنایی از قبل آشنا نباشد مانند حرکت یک بشقاب پرنده در آسمان که مخاطب نمی داند چه صدایی تولید می کندو یاهرشی جدید دیگرکه مولد صدا است و پخش تصویر بدون صدای آن  موجب از دست رفتن بخشی از اطلاعات خواهد شد.

فقدان صدای محیط در گزارش خبری بطور یقین نوعی نقص محسوب می شود و موجب ایجاد یک ارتباط کامل بین منبع و مقصد نمی شود. ارتباط کامل زمانی محقق می شود که معنای مورد نظر فرستنده در گیرنده ایجاد شود. بار حسی و حرکتی صدا را از طریق تصویر و نوشتار نمی توان در مخاطب ایحاد کرد.

از اینرو هنگام بازنمایی رویداد ها و وقایع ، صدابرداری حرفه ای ضرورت می یابد . با توجه به اینکه اعزام یک صدابردار همراه گروه خبری هزینه قابل توجهی به بار می آورد این مهم را تصویربرداران می توانند از طریق  میکروفن دوربین جبران کنند با این شرط که خود را در معرض رویدادها قرار داده و نزدیک به صحنه ها قرار گیرند تاصدای واقعی رویداد را همزمان با تصویربرداری ضبط کنند.

در دهه گذشته کار تصویربرداری توسط تصویربردار و کار صدابرداری توسط صدابردار انجام می شد ولی در حال حاضر دوربین های تصویربرداری بسیار کوچک،کم حجم و کم وزن هستندو کارایی قابل توجهی برای ضبط تصویر و صدا بصورت همزمان دارند.

البته تمام این تو ضییحات نیمی از واقعیت است و نیم دیگر آن به تصمیم سردبیران پخش خبر مربوط می شود که آیا صدای محیط رویدادها را پخش خواهند کرد که تجربه نشان داده است به علل گوناگون صدای محیط رویدادها در بخشهای خبری صدا وسیما کمتر پخش می شود.شاید برای بعضی از رویدادها که جنبه امنیتی دارند عذر موجهی وجود داشته باشد ولی بطور یقین برای اکثریت قریب به اتفاق آنها هیچ عذری موجه نیست.

منابع:

1-عمرانی حیدر علی. کلیدهای نویسندگی برای سینما،تئاتر وتلویزیون. تهران : انتشارات دفترپژوهش های فرهنگی .1374.

2-مبشری کیومرث، دکوپاژ فیلم و برنامه های تلویزیونی.تهران :انتشارات نی.1373.